Commercieel? Ik?

Geld verdienen en ik zijn geen match. Ik wil altijd mooier/beter. Iets extra’s waardoor er meer tijd in een project gaat dan er geld tegenover staat. Ik sta in dienst van het ding dat ik maak, niet van het geld dat het oplevert. Schoonheid en kwaliteit geven me meer voldoening, denk ik. Ik ben trotser op goed werk dan op een dikke factuur. 

Maar… money makes the world go round en het is ook fijn als de boodschappen niet uit de spaarpotten van de kinderen hoeven te worden geleend. Dus. Dit avontuur. In dit geval is ‘goed werk’  zo commercieel mogelijk werk.

Ik leer er vast heel veel van. Als je tips voor me hebt dit nog commerciëler aan te pakken: welkom! Je mag er zelf ook beter van worden!  Zo werkt het, weet ik inmiddels, commercieel gezien.

Gea over "Exposure"

Een kunstenaar is, als iedere ondernemer, verantwoordelijk voor zijn eigen markt. Of ligt dat voor kunstenaars anders? In dit kunstwerk gaat het over die vraag. In hoeverre is commercieel werk nog kunst? Moet een kunstenaar trouw kunnen blijven aan zijn originele motieven? Moet kunst niet juist schuren af en toe, verbeelden wat niemand wil zien? Hoort kunst niet ongewenst te mogen zijn? EXboot is de perfecte locatie voor dit experiment.

So what if I suck?​

"Da's altijd met een kunstwerk. Het begint met een idee, een plan, een the sky is the limit gevoel. En dan aan de slag. Zonder dat je weet of het gaat lukken. Goed komt het eigenlijk altijd. En zo niet, so what!"

#livelovelaugh

I love my hobby

Serieus vak

Meer dan 40 uur per week werk ik in mijn atelier ideeën uit. Dagenlang zoeken, uitproberen. Nieuwe technieken leren. Schrappen, schaven, groeien.

Een gevoel, mijn verbazing over iets, omzetten naar iets tastbaars. Betekenissen toekennen, vragen stellen. En ondergedompeld zijn in het proces, want eenmaal af is een werk slechts een opmars naar een volgend werk. 

Niet teveel nadenken over waarom. Gewoon zijn.

Wie dan?

BIO

Gea van Eck, beeldend kunstenaar uit Utrecht. 

Gea van Eck werd in 1974 geboren in Leiden en groeide op in een volksbuurt naast het schrootbedrijf van haar grootvader. Dat terrein was haar speeltuin.  Er waren schroefjes, boutjes, ijzerdraadjes, en brokstukken om dingen van te maken. Alles mocht kapot en vies worden was geen probleem. Dwars door de olievlekken schoten altijd weer groene planten omhoog. Daar ontdekte ze dat je van niets altijd iets bijzonders kunt maken, dat de kleinste dingen schatten kunnen zijn en dat de natuur veerkrachtig is. Ze heeft nog steeds een voorliefde voor oude materialen.

 Gea kijkt met haar handen, een beeld ontstaat door voelen en prikken in wol. Haar ideeën komen voort uit verbazing over de wereld om haar heen. De schoonheid en de veerkracht, maar ook tegenstrijdigheden en onrecht. Het contrast. Verbazing over de mens, z’n gedrag,  de interactie onderling. Over hoe mensen zich verhouden tot de wereld en elkaar. De verschillen en overeenkomsten.

Rose Garden

Word onderdeel van dit kunstwerk

Naast wol, Acrylic1, (fimo)klei en verf werk ik dit project met nog een ander materiaal. Jullie! Geen exploitatie zonder kopers toch? Doe je mee?